Sportbusiness en ethiek

Sportbusiness is een grote business, ook in Nederland. Tal van organisaties zijn dagelijks betrokken bij het organiseren, beoefenen, sponsoren en promoten van sport. Door een onderscheidt te maken tussen de reguliere bedrijfsethiek en sportbusiness ethiek biedt Jan de Leeuw inzicht in specifieke ethische vraagstukken welke spelen in de wereld van de (professionele) sport. En die zijn er volop. Aan de hand van tal van bekende en minder bekende cases met partijen als NIKE, Ajax en NOC*NSF worden de dilemma’s, waar medewerkers in de sportbusiness mee in aanraking zouden kunnen komen, behandeld.

De gepresenteerde cases zijn ofwel alom bekend of zijn nauwelijks verhulde weergaven van de werkelijkheid. De fictieve case “Aantrekkelijke kleding voor de volleybaldames” bijvoorbeeld handelt over de toelaatbaarheid van het, omwille van een gewenste toename van televisieaandacht, verplicht stellen van rokjes bij dames in de hoogste landelijke divisie. Parallellen met de werkelijkheid zijn makkelijk te trekken. In de werkelijkheid speelt een dergelijke discussie zich af rondom de verplichte bikini’s voor deelnemende dames bij het Olympische beach-vollyballtoernooi.

De auteur laat in hoofdstuk drie zien wat het brede publiek mag verwachten op ethisch gebied van de diverse sportorganisaties. Door een verbijzondering van de ethiek in vier vormen, de transactie-, erkennings-, participatie- en veranderings-ethiek wordt duidelijk gemaakt welke verwachtingen reëel zijn en op welke wijze de diverse organisaties hieraan invulling geven. Ook wordt, met voorbeelden als het initiatief Stand-Up-Speak Up tegen racisme rondom het voetbalveld van Arsenal speler Thierry Henry, aangetoond hoe een sportorganisaties in staat is om aan de, in dit geval, minimale vereiste van transactie- en erkenningethiek voorbij te gaan.

Media, sponsoring, marketing en journalistiek krijgen allen een apart hoofdstuk in het boek. Logisch, want het is niet de ethiek binnen de sport of van de sporter zelf welke centraal staat in het boek, maar vooral wat er zich rondom de sport afspeelt. Jan de Leeuw geeft zelf aan in zijn voorwoord dat het boek is ontwikkeld voor de beroepsprofielen van bachelors en masters die opleiden voor functies in de sportbusiness als sportmarketeers en sportmanagers. Dat is eigenlijk maar goed ook.

Het blijft een vraag of sportbusiness ethiek werkelijk een dergelijk aparte behandeling verdiend. De gepresenteerde dilemma’s en vraagstukken komen eigenlijk in iedere vorm van business voor. Zo wordt in een case NIKE uitgebreid behandeld. Aangetoond wordt hoe de onderneming, onder druk van de media haar beleid over de jaren heeft aangepast en MVO een prominentere rol heeft gekregen in dit beleid. Vanaf de publicatie in 1995 van een foto met arbeidende kinderen bij een toeleverancier van NIKE in Pakistan in Time Magazine wordt de transformatie welke NIKE heeft ondergaan weergegeven. Dit tot de verbeelding sprekend voorbeeld van MVO in de sportbusiness is des te treffender als Jan de Leeuw opmerkt dat de kracht van NIKE niet het product zelf is maar vooral de design en marketing van het product. Als geen ander is NIKE er dus bij gebaat dat haar imago onkreukbaar blijkt. Maar dit geldt feitelijk ook voor evenzoveel andere bedrijven welke niet aan sport zijn verbonden.

De toegevoegde waarde van Sportbusiness en Ethiek is vooral de gelegen in het gebruik van aan sport gerelateerde casuïstiek en daaraan gekoppelde werkopdrachten. Voor de beoogde doelgroep, die student welke zich richt op een beroep in de sportwereld en ook voor de liefhebber van sport, vormt het boek een uitstekende introductie tot de (bedrijfs-) ethiek.

Sportbusiness en Ethiek
Uitgeverij Damon B.V.
Auteur: Jan de Leeuw
ISBN: 978 90 5573 752 9
Aantal pp.: 248
Winkelprijs: € 29,50

» Terug naar Recensies