CEO van een multinational

• legt subtiele druk op al het personeel (competitie tussen dochtermaatschappijen over het halen van targets: meer dan vorig jaar, en meer dan anderen, zodat men elkaar maar blijft opjutten teneinde schuld en schaamte voor te blijven!)
• om geld in te zamelen ten behoeve van liefdadigheidsprojecten (het bouwen van huisjes, schooltjes en ziekenhuisjes in de Derde Wereld)
• waar hijzelf (+ staf) voor gekozen heeft buiten medeweten en instemming van het overige personeel,
• en waarmee hij als concernleider goede sier wil maken in het kader van Corporate Gouvernance plus interne Code of Conduct (eveneens eenzijdig door hem opgelegd), waarover jaarlijks rapport wordt uitgebracht in een zogenaamd Sustainability Report waarvoor KPMG Sustainability B.V. de standaards (GRI) heeft geformuleerd én bewaakt zónder daarbij de samenleving - bij monde van politiek, vakbeweging enz. - te betrekken!

Vragen zijn:

• Kan dit zo maar in het Verlichte Westen?
• Is dit gedrag nog wel te rijmen met democratie én de humane, joods-christelijk gefundeerde ethische tradities van het Avondland, of is dit een onontkoombaar nieuwe, volkomen seculiere en autoritaire ethiek voor de moderniteit met zijn dictatuur van het kapitaal waaraan iedereen onderworpen moet en zal worden in de ratrace om te overleven?
• Hoe kan een individu of collectief zich hier effectief tegen verweren?

Door Rein van Asch op 27-12-2006 11:10

» Terug naar Artikelen en stellingen