Mijn opvatting van integriteit:

Aan integriteit zijn twee kanten te onderkennen. Aan de ene kant is er een bepaalde kwaliteit van iemands persoonlijkheid en karakter, waardoor iemand consistent is in allerlei vormen van gedrag. Aan de andere kant is er de sociale context. De persoon met het integere karakter moet ook, emotioneel en vanuit inzicht, een consistente omgang binnen sociale (en organisatorische) contexten hebben. De twee kanten hebben elkaar nodig.
Als gevolg hiervan kunnen we ' integriteit' associëren met afspraken nakomen, eerlijk zijn in communicatie en het hebben van zelf-inzicht.
Integriteit vraagt vermoedelijk om een zekere wijsheid in de omgang met emoties en rationaliteit. Iemand die volstrekt emotioneel is, is waarschijnlijk niet zo in staat daar consistent in te zijn en afspraken na te komen, terwijl iemand die volstrekt rationeel is in veel gevallen iemand is die zich verschuilt achter quasi objectiviteit en niet veel vertrouwen zal oproepen.

Natuurlijk ben ik benieuwd naar hoe anderen dit zien.
Voor mij heeft integriteit met meerdere facetten te maken. Een sterke persoonlijkheid met visie op een goed en universeel doel. De blik naar binnen èn naar de ander/de wereld. Consistentie en duurzaamheid, waardetoekenning over de tijd heen zijn m.i. factoren van betekenis. Dr. Albert Schweitzer zegt ergens: "Until he extends the circle of his compassion to all living things, man will not find peace himself." Ik denk dat er pas sprake is van echte integriteit als ze onder druk heeft gestaan van leugens, bedrog en crises. Hierin kan pas de rode draad worden gesponnen, die men nodig heeft om vol te houden, ook door de tijd heen en uit te groeien tot een integere persoonlijkheid.

Re: mijn opvatting van integriteit

Is integriteit een karaktereigenschap en een onderdeel van de persoonlijkheid of is integriteit een waardeoordeel over iemands gedrag, voortkomend uit iemands persoonlijke normen en waarden?

Als het eerste het geval is kan je integriteit vrijwel niet ontwikkelen. Je bent integer, of je bent het niet. We praten immers vaak over een “integer persoon”. In het laatste geval kunnen we integriteit aanleren en kunnen we integer gedrag gaan vertonen. Bijvoorbeeld door een andere kijk op de wereld en onszelf te ontwikkelen. De mate waarin we iemand integer vinden blijft overigens in beide gevallen een persoonlijk waardeoordeel. Wat ik integer vind hoeft iemand anders niet als zodanig te beschouwen. Het is misschien in zekere mate cultureel gebonden maar heeft, denk ik, zeker ook te maken met ons persoonlijke “filter” waarmee we oordelen en interpreteren vanuit persoonlijkheid, ervaringen, zelfbeeld, intelligentie en gemoed.

Re: mijn opvatting van integriteit
Is integriteit een karaktereigenschap en een onderdeel van de persoonlijkheid of is integriteit een waardeoordeel over iemands gedrag,

Integriteit komt m.i. voort uit persoonlijkheid dus karakter. Hoewel op operationeel niveau gewenst kan echter deze karaktereigenschap op beleidsbepalend niveau verlammend en zelfs contraproductief zijn. Grote remmende factoren in het bedrijfsleven zijn de zg. medebepalende elementen zoals resultaat werkoverleg uitvoerend personeel etc. probleem in deze is nu juist dat veel van deze op dit niveau opererende werknemers ook nog eens integer blijken te zijn of zo over willen komen. M. i. kan je als beleidsbepaler dit soort kwats het best aanhoren en ter overweging nemen tot het moment dat deze mensen weer buiten je kantoor staan. Integriteit klinkt mooi maar betaald onze hypotheek niet. Dus op operationeel niveau prima, op beleidsbepalend niveau storend en zelfs zeer onwenselijk voor mensen opererend op een hoger intellectueel niveau zijn karaktereigenschappen als Opportunisme en Narcisme gefruit met een vleugje corruptheid beter van toepassing. Uiteraard alles in de juiste proportie.