Het wordt echter spannender indien de strategieën geëvalueerd worden waarbij solide winsten al dan niet gecombineerd worden met een bijdrage aan de maatschappij (de 3e en 4e strategie uit het artikel van the Economist). Het combineren van winst met een bijdrage leveren aan de maatschappij wordt in het artikel afgedaan met de dooddoener dat dit gewoon als "good management" kan worden aangemerkt en daardoor geen bijzondere aandacht behoeft. Wat mij betreft raakt het onderscheid tussen de 3e en 4e categorie aan de kern van het MVO debat. Hoe kunnen managers ruimte creëren om naast hun economische verantwoordelijkheden tevens invulling te geven aan milieu- en sociale verantwoordelijkheden? Welke opstelling en competenties vereist dit van managers en andere betrokkenen? En in hoeverre kan deze situatie door een individuele organisatie worden gecreëerd of is daarbij een aanpak vereist waarbij verantwoordelijkheid gedeeld wordt door de verschillende ketenpartners?

Door de aandacht te richten op dergelijke vragen ontstaat een meer dynamische benadering van MVO waarbij ruimte voor het integreren van verschillende verantwoordelijkheden niet een statisch gegeven is maar kan worden gecreëerd door de verschillende betrokkenen. Met deze benadering van MVO kan hopelijk nog veel vooruitgang worden geboekt zonder bedrijven met een onoplosbaar dilemma op te zadelen.

Andre Nijhof

Universiteit Twente

» Terug naar Artikelen en stellingen